Warning: A non-numeric value encountered in /home/p24334/domains/turksmuseumnederland.nl/public_html/wp-content/themes/Divi/functions.php on line 5763

Vertrek Turks Museum doet pijn

Redactie – 19 december 2009

Senol Ocakli ‘zijn’ Museum Turkije Nederland. Het Hoornse museum is dicht en de collectie gaat naar een breed opgezet en gedragen museuminitiatief in Den Haag. ,,Ik ben bereid om de mensen daar 24 uur per dag te helpen”.
(Foto: Peter Jonker)

HOORN – ,,Zo’n vijftien jaar geleden stond ik als een vader aan de wieg, bij de geboorte van het museum. En misschien moet je het nu zo zien, dat de dochter is opgegroeid en definitief het huis uit gaat. Verhuist naar Den Haag. Als je kind het huis verlaat, doet dat pijn natuurlijk.” Dat zegt Senol Ocakli, initiatiefnemer en
ontwikkelaar van het Hoornse museum Turkije-Nederland. Het museum moet verhuizen, bij
gebrek aan geld en andere perspectieven voor voortzetting in Hoorn. ,,Het is een hard gelag”,
zegt bestuursvoorzitter Egbert Ottens, maar hij is met overigen in Hoorn ervan overtuigd dat
de collectie in Den Haag in goede handen is.

Senol Ocakli begon zo’n vijftien jaar geleden met de stichting Vriendschapsbrug Nederland
Turkije. In de overtuiging dat integratie niet anders kan dat met kennis van beide culturen,
begon hij spullen te verzamelen. Ocakli reisde stad en land af en kreeg gehoor voor zijn idee.
Met als resultaat dat de verzameling in omvang en ook in waarde steeg.
Zijn idee voor een museum heeft in Hoorn altijd een warm onthaal gekregen, zegt hij. En met
steun van gemeente Hoorn is het museum opgezet. Met vrijwilligers is het museum
uitgebouwd tot een plek voor Turken, vooral jong maar ook ouder, om kennis te nemen van
de eigen soms zelfs onbekende achtergrond. Voor Nederlandse mensen was het museum
vooral een plek om nader kennis te maken met de cultuur die ze kennen van vakantie en een
plek voor scholieren om inhoud te geven aan vraagstukken over cultuur en cultuurbehoud, en
de multiculturele samenleving.

Draagvlak

Senol Ocakli heeft bijzondere momenten meegemaakt, vertelt hij. Ambassadeurs, ministers,
(‘Alles en iedereen is hier wel geweest’) en ander bijzonder bezoek. Maar wat hem steekt is
dat van de ongeveer 3500 Turkse inwoners van Hoorn er al die 14 jaren maar 200 de moeite
namen om langs te komen. Het gebrek aan draagvlak in die achterban is één van de redenen
om het museum toch maar elders onder te brengen.

Er was nog zoveel mogelijk geweest, zo klinkt het. Er waren plannen om samen met de vijf
andere musea in Hoorn groots uit te pakken in het kader van de viering van 400 jaar
betrekkingen tussen Nederland en Turkije, in 2012. Van een ‘Orient Express’ beleving met de
Museumstoomtram en Osmaanse poppen in het Speelgoedmuseum tot en met een beeld van
‘gastarbeiders in Nederland’ in het Museum van de Twintigste Eeuw.
Plannen voor uitbouw van het museum waren er genoeg, maar bijvoorbeeld het
museuminrichtingsplan dat met veel kosten en moeite werd opgesteld om officiële
‘museumregistratie’ te krijgen, verhuist nu ook mee naar Den Haag.
En aldaar valt het op goede bodem. Een museum is er onderdeel van en totaalinzet, met als
uitgangspunt het verder invullen van het integratie uitgangspunt. ,,Als je naar de geschiedenis
kijkt,” zegt Salih Dadak uit Den Haag, ,,Dan zie je dat gastarbeid toch echt een deel van de
Nederlandse geschiedenis is geworden. Ik bedoel maar, de ‘Turkenbak’, dat kent toch
iedereen?”

Zoeken

In Den Haag is er bijvoorbeeld ook gestart met een groot interview project, (,,Want over tien
jaar is de eerste generatie die in Nederland kwam er niet meer. Er jongeren moeten later toch
weten hoe hun opa’s hier terechtkwamen en een leven opbouwden.”), naast andere zaken. Er
is een voorlopige plek en met steun van zakenmensen als A. Bekdur, voorzitter van de Turkse
ondernemersorganisatie in Nederland, wordt gezocht naar een definitieve plek.
Salih Dadak:,,Zoals Senol Ocakli zegt dat hij als een vader zijn kind als bruid uit Hoorn moet
laten gaan, zo willen wij hem zeggen: wij zijn als de bruidegom in Den Haag, maak je geen
zorgen papa, we zijn familie geworden.”

Bron:
http://www.echo.nl/wf-ho/buurt/redactie/948025/vertrek.turks.museum.doet.pijn/